Πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία για τα όρια της σάτιρας και σχεδόν πάντα αφορμή για συζητήσεις δίνει το “Al Tsantiri News” και ο Λάκης Λαζόπουλος। Δική μου άποψη είναι πως ως προς το περιεχόμενό της, η σάτιρα μάλλον δεν έχει όρια. Και δεν έχει όρια και η βωμολοχία που ενδεχομένως να τη συνοδεύει. Άλλωστε ο μεγάλος Αριστοφάνης, ο κατ΄εξοχήν σατιρικός συγγραφέας της αρχαιότητας, κατά κόρον την χρησιμοποιούσε στα έργα του. Το όριο όμως, πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη, πρέπει να τίθεται ως προς τις ηλικίες στις οποίες απευθύνεται η σάτιρα. Και η παιδική ηλικία σίγουρα δεν συγκαταλέγεται στο target group της. Τον προβληματισμό μου τον έθεσε η ίδια η εκπομπή του Λαζόπουλου, όταν πριν από λίγες εβδομάδες ακριβώς τη στιγμή που ο Λάκης ξεστόμιζε την βρισιά, οι κάμερες έκαναν ζουμ σε κάποια παιδικά μουτράκια. Μέχρι που τα ανέβασαν και πάνω στη σκηνή και τα βλέπαμε φόρα μόστρα πάνω στο κρεσέντο της βρωμολοχίας του κατά τα άλλα αξιαγάπητου κωμικού μας. Η εικόνα μ΄έκανε να νιώσω τόσο άβολα και αμήχανα, που όσο αστείο κι αν ήταν αυτό που έλεγε εκείνη τη στιγμή ο Λαζόπουλος, μου ήταν αδύνατο να γελάσω. Είχαν μάνα αυτά τα παιδιά? Είχε floor manager αυτή η εκπομπή?
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου