Εγώ –να την πω την αμαρτία μου- αυτές τις καθημερινές σειρές τύπου «Λάμψη», δεν αντέχω να τις δω ούτε για τις ανάγκες αυτής της στήλης. Αλλά όταν μετά τις γιορτές αρρώστησα κι ήρθε σπίτι η μαμά μου να με γιατροπορέψει, για το χατήρι της, ανέχτηκα να παίξει η τηλεόρασή μου κάποια επεισόδια. Ήταν της ίδιας σειράς, ήταν ζάπινγκ σε διάφορες ομοειδείς σειρές, σας γέλασα γιατί ήταν και υψηλός ο πυρετός και μπερδευόμουν. Αλλά εκείνο για το οποίο είμαι απολύτως σίγουρη είναι ότι αν και ελληνικές, στις σειρές αυτές οι πρωταγωνιστές μιλούσαν μια άλλη γλώσσα. Ελληνικές οι λέξεις, αλλά «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ειρημένοι» και οι διάλογοι μακράν της ελληνικής πραγματικότητας. Αν μου βρείτε ανθρώπους στην καθημερινή ζωή να μιλούν μεταξύ τους, όπως οι ήρωες αυτών των σειρών, να μου τους δείξετε κι εμένα, να ‘χω θέμα να γελάω.
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου